Zet je tanden in de geriatrische patiënt

By 12 september 2017 Espen 2017

IMG_1221IMG_1222 IMG_1224

Op de laatste dag van een congres van 5 dagen is mijn energiebalans niet meer optimaal en ik denk dat mijn lichaamssamenstelling ook aan verandering onderhevig is geweest. Mijn vochtbalans heb ik aardig op peil weten te houden in het Holland House, de eiwitintake was ook nog binnen de marge met intake van de hapjes uit de Dutch cuisine, maar toen bleek dat de hardloopsessie op zondagochtend al om 7.00 uur begon ben ik toch even afgehaakt. De spiermassa en kwaliteit hiervan is dit weekend bij mij toch wat afgenomen ben ik bang.

Wel ben ik weer wijzer geworden, wat zich misschien niet direct in een meetbaar resultaat laat zien. Waar ik tot voor dit weekend nog dacht dat Promiss iets met damesmode te maken had heb ik nu begrepen dat dit staat voor “PRevention Of Malnutrition In Senior Subjects in the EU”. Laten we de collega’s van het VU in Amsterdam op de voet volgen de komende jaren.

De toegenomen aandacht voor voeding bij ouderen en de onderzoeken naar het verband tussen de darm en het brein vind ik als diëtist met de specialisatie geriatrie en neurologie fantastisch. In de praktijk zie ik al jaren positieve effecten van eiwitrijke voeding in combinatie met een trainingsprogramma bij ouderen en van een gezonde voeding op de psyche van ouderen. De effecten nog niet gemeten met bijvoorbeeld een BIVA-meting (wat we na dit weekend natuurlijk allemaal bij onze patiënten gaan doen), maar wel zichtbaar in zelfstandigheid en jezelf thuis kunnen redden op je oude dag. Dit is voor de meeste ouderen de belangrijkste motivatie om leefstijl aan te passen.

In de praktijk van de zorg voor ouderen blijft het altijd lastig dat je als diëtist lang niet alle factoren die van invloed zijn op de voedingstoestand kunt beïnvloeden. Een recept of medicijn tegen eenzaamheid zou fijn zijn of voor vrolijkheid als je een dierbare bent verloren of om je smaak weer terug te krijgen. Helaas is dat er (nog) niet. Goed om te kijken wat we wel kunnen doen en om te zien dat er steeds meer keuze is in eiwitrijke producten, er aandacht is voor smaakbeleving en de wetenschap zich steeds meer richt op de invloed van voeding op het ouder worden.

Bedenk wel als behandelaar dat vele ouderen zelf niet vragen om een voedingsadvies. Ze vinden van zichzelf dat ze voldoende bewegen en genoeg eten en daarbij is veranderen van leefstijl op bepaalde leeftijd een hele opgave. Kom ook vooral als behandelaar zelf in actie en doe iets met alle kennis die je tijdens dit congres hebt opgedaan. Motiveer de ouderen tot verandering van leefstijl, blijf inzicht geven in wat een goed dieet en voldoende bewegen is, bestel eiwitverrijkte producten, zorg dat alle opgenomen geriatrische patiënten eiwitrijke tussendoortjes krijgen (niet alleen bij een ondervoedingsscore), let op het gebit, vraag naar smaakveranderingen, gebruik app’s of variatielijsten om inzicht te geven in eiwitintake, maak een plan met de fysiotherapeut om een eiwitrijk dieet in combinatie met bewegen vorm te geven in je praktijk. Kortom; Doe iets met de kennis die je hebt opgedaan op welke manier dan ook en neem je verantwoordelijkheid. Heel veel succes met de uitwerking in de praktijk en hopelijk tot volgend jaar in Madrid, want het onderwerp voeding en neurologie wil ik in ieder geval niet missen!

Ellen van den Oever, Martini Ziekenhuis
ESPEN, 12 september 2017